Sinds begin maart voert Raakvlak opgravingen uit op het terrein Spinolarei 16-17/ Hoornstraat 5/7. Het onderzoek gebeurt in nauwe samenwerking met de Nederlandse bouwheer Borromeo Holding B.V., die een belangrijke financiële inbreng in het project heeft. De opgravingen gebeuren zoals altijd voorafgaandelijk aan een gepland bouwproject. Langs de Spinolarei  worden de panden gerestaureerd en omgevormd tot meergezinswoningen. Langs de Hoornstraat worden vier ééngezinswoningen gebouwd. In de zone tussen deze gebouwen wordt een parkeergarage gebouwd met twee doorgangen: één naar de Hoornstraat en één naar de Spinolarei. Omdat de bouw van een parkeergarage een grote verstoring van het bodemarchief met zich meebrengt, wordt op deze plaats gedurende vier maanden preventief archeologisch onderzoek uitgevoerd.

Een bakstenen vloertje
Het onderzoek kwam aanvankelijk wat moeizaam op gang ten gevolge van het ernstige wateroverlast waarmee we te kampen kregen. De laatste weken lijkt het tij echter te keren en konden goede resultaten geboekt worden. Centraal in de sleuf bevindt zich een vloertje, bestaande uit oranjerode en blauw verglaasde bakstenen. Deze vloer kon slechts gedeeltelijk onderzocht worden: de vloer loopt immers verder in het oostprofiel en zal in de volgende sleuf verder bekeken worden. Dit vloertje staat in verband met een uitbraakspoor, dat zich ten westen van de vloer bevindt. Dit rechtlijnig spoor, bestaande uit uitgebroken bakstenen en kalkmortel, kon over een grote lengte gevolgd worden. Een bakstenen pijler, die zich in het verlengde van dit uitbraakspoor bevindt, lijkt tot dezelfde fase te behoren. Over de interpretatie van deze structuur bestaat weinig twijfel: vermoedelijk hebben we hier te maken met een funderingspijler waarop een spaarboog rustte.

En een postmiddeleeuwse riool
De meeste bewoningssporen concentreren zich echter in het noordelijke deel van de sleuf. Een riool, bestaande uit halve moefen en dekstenen in Doornikse kalksteen, behoort waarschijnlijk tot de  postmiddeleeuwse periode. Deze riool bleek in een latere fase verbouwd te zijn: aan de oorspronkelijke OW constructie bleek een NZ kanaaltje toegevoegd te zijn. Deze jongere aanpassing kon niet verder onderzocht worden, vermits ze doorsneden wordt door een recente waterput in gewapend beton. Aan de westzijde van de oorspronkelijke riool bevond zich op een hoger niveau een vierkantige put, opgebouwd uit recuperatiemateriaal. Aanvankelijk werd deze structuur met de riool geassocieerd, maar recent drong zich nog een andere mogelijkheid op. Deze put moet misschien eerder geïnterpreteerd worden als de stortkoker van de beerput, die zich net naast de riool bevindt.

Janiek De Gryse