> Terreinopname van het onderzoek aan de Niklaas Desparsstraat.

Naar aanleiding van de bouw van een appartementsgebouw met ondergrondse parkeergarage in de Niklaas Desparsstraat te Brugge, voert Raakvlak een archeologisch onderzoek uit, in samenwerking met bouwheer Jacxens uit Oostkerke. Het bouwterrein bevindt zich tussen de Niklaas Desparsstraat – voor de 19de eeuw het “Pluymstraetken” of het “Bezemstraetken” –  en de Rozemarijnstraat. De plek is ook wel gekend als de vroegere cinema Forum. Uit een eerste historisch onderzoek blijkt dat in de 16de eeuw de eigenaars aan de Rozemarijnstraat eenvoudige lokale ambachtslieden waren, terwijl die aan de Niklaas Desparsstraat zich in iets betere middens situeerden.

> Detail van een pakket visgraten in de opgevulde depressie.

Een opgevulde depressie In de eerste plaats kon heel wat informatie ingezameld worden over de opbouw van het terrein. Bij de rioleringswerken op de Markt, enkele jaren geleden, was reeds de aanwezigheid vastgesteld van een opgevulde depressie die zich aan de noordzijde van het marktplein uitstrekte. Bij het onderzoek aan de Niklaas Desparsstraat kon het verdere verloop van deze laaggelegen zone waargenomen worden.

> Een middeleeuwse voorloper van een "tinnen soldaatje" (4cm hoog).

De restanten van deze depressie zijn ook nog te zien op het 16de-eeuwse schilderij “De zeven wonderen van Brugge” door P. Claeissens dat zich in het Begijnhof bevindt. De opvulling is vooral te situeren in de 12de -13de eeuw en bevat heel wat comsumptieresten. Naast aardewerk-fragmenten van o.a. Brugse hoogversierde waar en heel wat dierlijk botafval waaronder een bijna volledig skelet van een paard, werd er ook een pakket met opeengepakte visgraten aangetroffen.

> Enkele metalen objecten uit de opgevulde depressie (doorsnede ring midden boven 2cm).

Kleinoden in metaal Vermeldenswaard is het voorkomen van allerlei kleinoden in metaal. Deze groep omvat fragmenten van pelgrimsinsignes, speelgoed, gespen, ringen en dergelijke. Dankzij de medewerking van P. Vanwanzeele konden de diverse lagen en vullingen met de metaaldetector onderzocht worden. Dit leverde een rijke oogst aan vondsten op die anders gemakkelijk aan het blote oog ontsnappen.

> Het onderzoek van één van de beerputten.

Beerputten uit de 14de - 16de eeuw Tenslotte werden er ook heel wat constructieresten aangetroffen. Het gaat om verschillende rechthoekige beerputten, opgetrokken in baksteen. Vermoedelijk bevonden deze putten zich op het erf of de binnenkoer van huizen uit de Vlamingstraat, de Rozemarijnstraat en/of de Niklaas Desparsstraat. Een tweetal putten kan in de 14de – 15de eeuw gedateerd worden, terwijl een derde put eerder in de 15de  - 16de eeuw thuis hoort. Ook in deze put kwamen er naast gebruiksaardewerk heel wat visgraten aan het licht. In een latere fase werd deze put in tweeën verdeeld. In het noordelijke gedeelte van de put werd er een ronde bakstenen constructie gebouwd.

> In één van de beerputten komt een intacte kan in steengoed uit Raeren/Langerwehe aan het licht.

Oudere gebouwresten ? De vraag kan gesteld worden als er op dit terrein ook oudere bewoning was. De geschreven bronnen lijken te suggereren dat er voorafgaand aan de straatbebouwing, met de bijhorende beerputten die hierboven reeds vermeld werden, een centrale bebouwing zou kunnen geweest zijn. Aanwijzingen voor constructieresten in veldsteen, die op een bouwfase rond 1200 zouden kunnen wijzen, werden niet aangetroffen.  Dit sluit aan bij de datering van de opgevulde depressie, die laat uitschijnen dat er ten vroegste vanaf ca. 1250 bebouwing mogelijk was. Mogelijk zijn de vele ingeheide houten palen die op het terrein voorkomen, te interpreteren als resten van een centrale bebouwing. Dendrochronologische datering van deze houtresten kan hier wellicht uitsluitsel geven.   Bieke Hillewaert, Jan Huyghe & Bart Bot