|

| |
|
| > |
Het vlak na het afgraven van de bovenlaag |

> De restanten van twee haarden

|
|
Het vervolgonderzoek
Het verdere archeologisch onderzoek omvat in de eerste plaats de opgraving van de zone gelegen langs de Langestraat, voorafgaand aan de graaf- en nieuwbouwwerken. Op voorhand werd reeds de bovenlaag afgegraven, waardoor er enkele bewaarde muurresten zichtbaar werden. De terreinen palend aan het Verbrand Nieuwland konden door de aanwezigheid van bebouwing niet door middel van proefonderzoek geëvalueerd worden en zullen tijdens de graafwerken voor de parkeergarage onderzocht worden. Uit het vooronderzoek bleek ook dat een groot gedeelte verstoord is door o.a. de onderkeldering van de gebouwen en een ondergrondse mazouttank. Ook hier zullen de graafwerken in een later stadium door de archeologen opgevolgd worden.
De eerste opgravingsresultaten
Na het afgraven van de bovenlaag werd er met de kraan verder verdiept tot ongeveer een halve meter onder het straatniveau. Op dit niveau kwamen er, tussen en achter de resterende funderingen van de gesloopte huizen, al enkele interessante sporen en structuren aan het licht. Hiertoe behoren enkele kelders, beerputten, resten van vloertjes en muren. De muren zijn opgebouwd uit herbruikte bakstenen en baksteenfragmenten. Tegen één van deze muren werden twee haarden aangebouwd (zie foto). In één van de haarden was de brandvulling nog aanwezig en hierin werden enkele aardewerken knikkers een een metalen riemgespje teruggevonden. Centraal door het opgravingsgebied liep de poortdoorgang van 't Wit Kruisken, die toegang gaf tot de achterzijde van de onderzochte woning. Onder de huidige vloer van deze doorgang werden twee verschillende vloerniveaus aangetroffen, waarvan één in visgraatmotief. In de westelijke hoek van de site kwamen twee kelders en twee beerputten uit de 20ste eeuw aan het licht. De overige structuren kan men algemeen dateren in de 17de en 18de eeuw. De sporen en vondsten worden geregistreerd, waarna er opnieuw wordt verdiept tot op de oudere lagen. |