> Doorsnede van de waterput

Een onverwachte vondst Bij de recente opgravingen achter het WZC Fabiola in Sint-Andries/Brugge zijn reeds heel wat sporen uit de vroege middeleeuwen aan het licht gekomen. Meestal gaat het om kuilen, karrensporen, greppels en resten van gebouwen. Ze horen bij de vroegmiddeleeuwse nederzetting die zich hier, in de omgeving van de Zandstraat, bevond. Een onverwachte vondst in de voorlaatste sleuf was een houten waterput. Met behulp van grondwaterverlaging kon de put volledig onderzocht worden.

> Het opgraven van de waterput

Jonger dan verwacht... Aanvankelijk waren de eerste vondsten die in de vulling van de put aan het licht kwamen, Romeinse scherven. Zo kwam er onder meer een fragment terra sigilllata te voorschijn. De archeologen dachten dan ook dat het om een Romeinse waterput ging. Dit zou niet zo verwonderlijk zijn, gezien de aanwezigheid van een grafveldje met Romeinse brandrestengraven in de onmiddellijke omgeving. Uiteindelijk bevat het weinig talrijke vondstenmateriaal, naast een pijlpunt uit silex, die vanaf het neolithicum kan gedateerd worden, en enkele fragmenten Romeins aardewerk, echter vooral potscherven uit de vroege middeleeuwen. Dit betekent dat de waterput niet uit de Romeinse tijd, maar wel uit de daarop volgende periode dateert. Wellicht zal aan de hand van dendrochronologisch onderzoek van de planken een meer nauwkeurige datering bekomen worden. In het verleden was het mogelijk om een tiental vroegmiddeleeuwse waterputten, op de aanpalende site aan weerszijden van de Kosterijstraat, op deze manier vrij goed te dateren.

> Oostelijke zijde van de put

Een vreemde constructie De noordelijke en oostelijke zijde van de put bestonden uit horizontaal op elkaar geplaatste planken. De zuidelijke en westelijke zijde daarentegen werden gevormd door vertikaal ingeheide planken. Een vreemde constructie. Het merendeel van de planken was secundair gebruikt. In één geval heeft men een groot gat in een horizontale plank afgeschermd door er aan de buitenzijde een vertikale plank achter te kloppen. Het hout was in bijzonder goede staat en werd volledig gerecupereerd om later een eventuele reconstructie mogelijk te maken.

> Westelijke zijde van de put

Wat leert de vulling? In tegenstelling tot de rijk gevulde laatmiddeleeuwse waterputten, bevatten de vroegere exemplaren over het algemeen weinig vondsten: een handvol potscherven en wat natuursteen. Het belang van een put uit de vroege middeleeuwen ligt evenwel in de mogelijkheid tot het aantreffen van plantaardig en eventueel ook dierlijk materiaal.  De vulling van de put werd dan ook bemonsterd met het oog op het aantreffen van zaden, vruchten, plantenresten en kevers. Deze vondsten kunnen onder meer informatie verschaffen over het omliggende landschap. Bieke Hillewaert